KOPERSUPERHERO

Są jacyś chętni do rozruszania swoich szarych komórek? Dzisiaj, dla odmiany po tych wszystkich platformówkach, do recenzji trafiła gra logiczna i to ze wspaniałą grafiką.

W grze kierujemy poczynaniami tytułowego królika Bobby’ego, który –  jak to królik – musi pozbierać całą marchewkę, jaka została rozmieszczona na planszy. Początkowo nie ma z tym oczywiście większego problemu, bowiem do zebrania czeka zaledwie kilka marchewek, do których dostęp jest niczym nie obwarowany. Z czasem jednak gra robi się piekielnie wręcz trudna. Twórcy gry dołączają kolejno rozmaite atrakcje, które znacznie podwyższają poziom trudności. Przede wszystkim natkniemy się na sprytne kolce-pułapki. Jeden raz przejść można po nich bezpiecznie, ale zaraz za nami wysuwają się one z ziemi i odcinają nam powrót. Dalej mamy specjalne bloki kierunkowe, którymi możemy przejść tylko w określonym kierunku. Jeśli jest ich kilka koło siebie, gracz musi się naprawdę napocić, aby ustawić je prawidłowo, tak żeby uzyskać przejście. Pomogą (albo przeszkodzą, bo i tak bywa) nam w tym przyciski rozlokowane na planszy, które odwracają wszystkie te bloczki. Na szczęście nie ma w grze żadnych ruchomych wrogów, bo wtedy było by już naprawdę trudno. Wygląda na to że twórcy zlitowali się nad graczami :) Także każdy poziom rozgrywać można nieskończoną ilość razy. Jeżeli uda nam się go przejść, gra zapisuje się automatycznie i następnym razem kontynuujemy od ostatniego levelu. Do rozegrania jest dokładnie pięćdziesiąt plansz, co wystarcza na naprawdę długą rozgrywkę. Brakuje jednak możliwości swobodnego wyboru poziomu do rozegrania – trzeba je przechodzić wszystkie po kolei. Szkoda, bo niektóre są ciekawsze od innych i chciało by się do nich powrócić.

Gra oferuje nam także drugi, jeszcze trudniejszy tryb gry. Opiera się on na tradycji wielkanocnego zajączka, który roznosi jajka. Na planszy mamy zatem rozlokowaną odpowiednią ilość podstawek, na których musimy rozmieścić jajka. Problem polega na tym, że na każdym polu z podstawką możemy stanąć tylko raz. Bobby zostawia tam jajko, i na to pole nie możemy już wejść. Wygląda to być może prosto, ale wcale takie nie jest. Trzeba się natrudzić, aby przejść kolejne plansze. Najtrudniejsze jest bowiem to, że po rozmieszczeniu wszystkich jajek musimy (podobnie zresztą jak w trybie podstawowym) stanąć na określonym polu, które przeniesie nas do następnego poziomu. Problem w tym, że to pole często jest w środku owych tacek, albo okazuje się być po przeciwnej stronie, gdzie w żaden sposób nie możemy dojść. Oczywiście i tutaj pojawią się znajome kolce, ruchome chodniki i inne uprzykrzacze opisane wcześniej. Tak, w tym trybie już nie ma żartów; jeden fałszywy krok często prowadzi do konieczności powtarzania całego poziomu.

Gra oferuje nam śliczną grafikę, co z pewnością nie jest zbyt częste w przypadku gier logicznych. Otoczenie jest kolorowe, wszystkie elementy odpowiedniej wielkości i bardzo ładnie narysowane. Także do wyglądu głównego bohatera nie można się przyczepić. Podczas chodzenia po planszy jest doskonale animowany. Nawet sam jego wygląd od razu budzi sympatię, skutecznie studząc gniew gracza, który nie może sobie poradzić z jakimś poziomem. Patrząc na jego wystające zęby i duży brzuszek nie sposób się nie uśmiechnąć. Ale i on lubi okazywać swoje humory. Gdy zostawimy go na chwilę nieruchomo, biedząc się nad rozwiązaniem jakiejś szczególnie skomplikowanego problemu, marszczy pyszczek i tupie ze zniecierpliwieniem łapką – ot taki sympatyczny dodatek. Twórcy nie zapomnieli także o udźwiękowieniu swojej gry. Mamy zatem dwie melodyjki, jedną w menu, drugą w samej grze. Dość przyjemne, ale to w zasadzie wszystko co można o nich powiedzieć. Najważniejsze, że nie przeszkadzają w rozgrywce i zbyt szybko się nie nudzą. Część graczy zapewne wyłączy jednak dźwięki, hołdując zasadzie, że do skupienia potrzeba ciszy.

W menu znajdziemy także zapis dziesięciu najlepszych wyników. Pogrupowane są w dwóch kategoriach. Możemy zatem przeglądnąć najszybszy czas i najmniejszą ilość kroków na danej planszy; oraz najwyższy osiągnięty poziom wraz z sumą czasów i kroków. Przy odrobinie dobrej woli można zatem stwierdzić, że gra oferuje graczowi bardzo uproszczone statystyki.

Ze sterowaniem na pewno nikt nie będzie miał problemu. Nasz królik, niczym Snake na Noki porusza się tylko w czterech kierunkach. Kierować można nim zarówno standardowymi klawiszami, albo joystickiem – jak komu wygodniej. Przyczepić się można w zasadzie tylko do niezbyt szybkiego poruszania się bohatera po planszy. Jednak po kilku planszach i tak większość czasu spędzamy stojąc w miejscu, zastanawiając się co dalej, więc szybko można się do tego przyzwyczaić.
Na zakończenie warto dodać, że wyszły już trzy części [obecnie 14] przygód Bobby’ego, zatem gra odniosła na świecie niejaki sukces i została ciepło przyjęta przez graczy. Jeżeli więc lubisz dobre gry logiczne i nie boisz się intelektualnych wyzwań, usilnie namawiam do zainteresowania się tą grą. Nie powinieneś być zawiedzony – to naprawdę dobra propozycja.

Zadaniem naszego tytułowego bohatera jest posadzenie jak największej ilości kwiatów. Jest jednak jeden problem, żyzna gleba znajduje się w położonym w niedostępnym miejscu ogrodzie. Celem gracza jest przeprowadzenie Bobbiego przez 60 poziomów gry, wiodących wprost do terenów nadających się pod uprawę. Po drodze uważaj jednak na szereg pułapek! Na gracza czekają też liczne bonusy! Sukces czy porażka zależeć będą jedynie od Twoich umiejętności.

W grze "Bobby Carrot" wcielamy się w postać króliczka o imieniu Bobby. Jako, że Bobby bardzo lubi marchewki, musimy pomóc mu zebrać je ze wszystkich plansz uważając przy tym na wszelkie przeszkody, które przyjdzie nam spotkać na swojej drodze (kolczatki, bloki kierunkowe itp.). Na szczęście nie uświadczymy w grze wrogów, którzy mogliby przeszkodzić nam w zbieraniu przecież tak istotnych marchewek! W "Bobby Carrot" mamy nieskończoną ilość żyć, a gra co plansze jest zapisywana, tak więc pomimo rosnącego z rundy na rundę
poziomu trudności powinniśmy w końcu rozwikłać wszelkie zagadki.
Warto zaznaczyć, że w dalszych częściach gry możliwe stanie się prowadzenie takich pojazdów jak: kosiarka czy lotnia. W celach transportowych wykorzystamy również naturę... rzeczkę przepłyniemy na listku, a dłuższy kawałek drogi przelecimy w środku tornada. Etap kończymy gdy po zebraniu odpowiedniej ilości marchewek dotrzemy na pulsujące pole mety, które teleportuje nas do następnego poziomu.

Gra umożliwia nam również drugi - o wiele trudniejszy tryb gry, polegający na rozstawianiu jajeczek wielkanocnych na odpowiednich podstawkach. Wydaje się proste, nie jest jednak takie w rzeczywistości. Cała trudność w tym, że na polu z podstawką stanąć możemy tylko raz! Tryb ten jest naprawdę ciężki i zalecam rozpoczęcie go, dopiero po zakończeniu etapu pierwszego.

Wszystkie części gry w rozdzielczości 240x320 (w pierwszych czterech częściach mogą wystąpić problemy z poprawnym wyświetlaniem, zapewne dlatego, że gra jest stara i nie było jeszcze takich wyświetlaczy, mimo wszystko da się grać, sprawdzone na nokii e51):